ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΟΣ ΚΑΝΟΝΑΣ ΔΕΥΤΕΡΑΣ 8 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2016

ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΕΛΙΣΑΒΕΤ ΣΤΗΝ ΟΡΕΙΝΗ

Μια γέννηση ενός παιδιού φέρνει χαρά και ευτυχία στο σπίτι, πόσο μάλλον η γέννηση  του προφήτου Προδρόμου και Βαπτιστού Ιωάννου. Θα σταθούμε σε δύο βασικά γνωρίσματα: στην εγκυμοσύνη της Ελισάβετ και στο σκίρτημα του βρέφους Ιωάννου.
Είναι αλήθεια ότι ο Ιωάννης ως Πρόδρομος, ως ο άνθρωπος που ετοιμάζει την οδό του Κυρίου, προηγείται των όλων. Ο Ιωάννης, ήταν  ο τελευταίος Προφήτης της Παλαιάς Διαθήκης και συγχρόνως ο πρώτος της Καινής Διαθήκης. Είναι η πύλη, η θύρα μέσω της οποίας η ανθρωπότητα εισέρχεται πλέων στην χριστιανική εποχή. Ιωάννης, δηλαδή, η φωνή και δώρο Θεού προς την ανθρωπότητα, είναι ένα σημείο ελπίδας και ανανέωσης, περισσότερο  αποτελεί στήριγμα για τα άτεκνα ζευγάρια.
Στην σχετική ευαγγελική περικοπή εκ του κατά Λουκάν ευαγγελίου, γίνεται λόγος για την συνάντηση της Παναγίας με την Ελισάβετ. Δύο έγκυες γυναίκες. O ιερός υμνογράφος υπενθυμίζει την συνάντηση αυτή: «Η Ελισάβετ συνέλαβε τόν Πρόδρομον τής χάριτος, η δέ Παρθένος τόν Κύριον τής δόξης, Ησπάσαντο αλλήλας αι μητέρες, καί τό βρέφος εσκίρτησεν». Η Παναγία θα γεννήσει τον Χριστό η δε Ελισάβετ τον Ιωάννη. Και στις δύο περιπτώσεις έχουμε την παρουσία του Αρχαγγέλου Γαβριήλ, που μεταφέρει το χαρμόσυνο μήνυμα. Η Παναγία έμεινε έγκυος εκ Πνεύματος Αγίου, άνευ συνεργίας ανδρός. Η Ελισάβετ με θαυματουργικό τρόπο έμεινε έγκυος με την συνεργία ανδρός. Ο Ζαχαρίας ήταν ιερεύς, που χρόνια είχαν αίτημα προς τον Θεό την απόκτηση ενός τέκνου. Να που ήρθε  όμως η ώρα και η προσευχή τους εισακούσθηκε. Η Παναγία ήταν νέα κορασίδα η δε Ελισάβετ σε βαθύτατο γήρας. Η Ελισάβετ βρισκόταν σε  μια σιωπή, ζούσε μια περιθωριοποίηση από την κοινωνία. Είναι αλήθεια για εκείνη την εποχή η ατεκνία, ήταν ντροπή και κατάρα του Θεού. Και οι δύο συναντούνται για να ανανεωθούν μέσα από την προσευχή και την δοξολογία του Θεού. Συνεχίζει ο υμνογράφος να μας αναφέρει την σημασία της συνάντησης αυτής: «Βλέπε τήν Ελισάβετ, πρός τήν Παρθένον Μαριάμ διαλεγομένην,…σύ Βασιλέα βαστάζεις, καγω στρατιώτην, σύ τόν νομοδότην, καγώ τόν νομοθέτην, σύ τόν Λόγον, καγώ τήν φωνήν».
Μια χαρακτηριστική λεπτομέρεια είναι το σκίρτημα του Ιωάννη, ως βρέφος. Στην συνάντηση της Παναγίας και της Ελισάβετ πρώτος ο Ιωάννης, με ένα σκίρτημα, χαράς και αγαλλιάσεως, χαιρετίζει τον Χριστό. Σημειώνει ο Ευαγγελιστής Λουκάς: «εγένετο ως ήκουσεν η Ελισάβετ τον ασπασμόν της Μαρίας, εσκίρτησε το βρέφος εν τη κοιλία αυτής». Αυτό το σκίρτημα είναι προάγγελος της αποστολής του Ιωάννη, στο να ετοιμάσει την οδό του Χριστού. Το σκίρτημα είναι μια πράξη και ενέργεια του βρέφους ή εμβρύου, κατά την κύηση και μετά την κύηση. Είναι η φωνή να δώσει την παρουσία του και την ύπαρξη του. Το σκίρτημα αποδεικνύει ότι το βρέφος αισθάνεται, αφουγκράζεται το περιβάλλον του. Έτσι η κυοφορούσα Ελισάβετ αισθάνεται και νιώθει το σκίρτημα του Ιωάννου και αναφωνεί: «καὶ ἐπλήσθη Πνεύματος Ἁγίου ἡ ᾿Ελισάβετ  καὶ ἀνεφώνησε φωνῇ μεγάλῃ καὶ εἶπεν· εὐλογημένη σὺ ἐν γυναιξὶ καὶ εὐλογημένος ὁ καρπὸς τῆς κοιλίας σου.  καὶ πόθεν μοι τοῦτο ἵνα ἔλθῃ ἡ μήτηρ τοῦ Κυρίου μου πρός με;   ἰδοὺ γὰρ ὡς ἐγένετο ἡ φωνὴ τοῦ ἀσπασμοῦ σου εἰς τὰ ὦτά μου, ἐσκίρτησε τὸ βρέφος ἐν ἀγαλλιάσει ἐν τῇ κοιλίᾳ μου». Από εκεί προέρχεται και η προσευχή της Παναγίας «Μεγαλύνει η ψυχή μου τον Κύριον και ηγαλλίασε το πνεύμα μου επί τω Θεώ τω σωτήρι μου».