«ΔΗΜΗΤΡΙΑ 2026» 6η μέρα - «Ο θεραπευτικός λόγος της ερήμου στην ερημία των καιρών μας» - Ομιλία Γερόντισσας Θεοξένης
Εμφανίσεις: 33
Με τους Παρακλητικούς Κανόνες των Αγίων, Βασιλείου του Μεγάλου και Δημητρίου του Μυροβλύτου άρχισαν οι απογευματινές ενοριακές, εορταστικές, εκδηλώσεις «ΔΗΜΗΤΡΙΑ 2026», της 6ης ημέρας στον Ιερό Ναό Αγίου Δημητρίου, Δήμου Αγίου Δημητρίου. Ακολούθησε ομιλία με την Γερόντισσα Θεοξένη, Ηγουμένη της Ιεράς Πατριαρχικής και Σταυροπηγιακής Μονής Χρυσοπηγής Χανίων και θέμα: «Ο θεραπευτικός λόγος της ερήμου στην ερημία των καιρών μας».
Η Γερόντισσα ανέδειξε τη διαχρονική αξία του Γεροντικού ως ενός πνευματικού φαρμάκου, ικανού να προσφέρει λόγο παρηγορητικό στην ανθρώπινη ψυχή. Όπως χαρακτηριστικά τόνισε, στην ταραγμένη εποχή μας, όπου τα λόγια έχουν κουράσει τους ανθρώπους, αναζητούμε πρόσωπα που εμπνέουν με το βίωμα και τη στάση τους. Στο πλαίσιο αυτό, υπογράμμισε ότι: «Η πνευματική καθοδήγηση αποτελεί μια σχέση μητρική, γεμάτη αγάπη και διάκριση, όπου η προσφορά δεν περιορίζεται σε στείρες διδασκαλίες, αλλά οι πατέρες επιθυμούν να μεταδώσουν «ου μόνον το ευαγγέλιον του Θεού, αλλά και τας εαυτών ψυχάς» (Α΄ προς Θεσσαλονικείς 2:8), και συνέχισε: «Αυτή την αλφάβητο της χάριτος και της ανυπόκριτης στοργής εφάρμοζε υποδειγματικά η μακαριστή Γερόντισσα Θεοσέμνη, η κτιτόρισσα της Μονής Χρυσοπηγής, η οποία απέφευγε τους κανόνες, διδάσκοντας αποκλειστικά με το ζωντανό παράδειγμα και την αγάπη.
Η στάση αυτή πηγάζει από την ίδια την ουσία της μοναστηριακής ζωής, όπου το σπουδαιότερο έργο είναι ότι οι μοναχοί σπλαχνίζονται, συμπάσχουν και συμμετέχουν στην αγωνία του κόσμου, διδασκόμενοι από το Ευαγγέλιο, το Γεροντικό και τους βίους των Αγίων. Η αληθινή κλήση του μοναχού είναι να αγαπήσει τον Χριστό όσο τίποτε άλλο και, ταυτόχρονα, να βιώσει την οδύνη της ανθρωπότητας, κατανοώντας την πανανθρώπινη αμαρτία και προσευχόμενος για όλους. «Μοναχός εστιν ο πάντων χωρισθείς και πάσι συνηρμοσμένος», δηλαδή οι μοναχοί δεν αδιαφορούν για τα εγκόσμια αλλά παραμένουν χωρισμένοι από τον κόσμο, όμως είναι ενωμένοι με κάθε ανθρώπινη ύπαρξη.
Στη συνέχεια της ομιλίας, η Γερόντισσα παρέθεσε τις οι σωτήριες ασκητικές οριοθετήσεις για τις ανθρώπινες σχέσεις, οι οποίες προσφέρουν απάντηση στην πνευματική αποξένωση της εποχής μας, όπως χαρακτηριστικά ανέφερε: «Ο Αββάς Αμμώνιος, όταν προ της κοιμήσεώς του ερωτήθηκε πώς να διοικήσουν, απάντησε: «Δεν θυμάμαι ποτέ να είπα λόγο σε κανέναν, εάν δεν είχα εκ των προτέρων σίγουρη την καρδία μου ότι δεν θα οργιζόμουν ότι απάντηση και αν λάμβανα». Αυτή η εσωτερική ετοιμότητα αποτυπώνεται ιδανικά και στο ψαλμικό «ητοιμάσθην και ουκ εταράχθην».
Η ανάπτυξη του θέματος ολοκληρώθηκε με ένα γεμάτο ελπίδα και πνευματική αισιοδοξία μήνυμα από την παράδοση της ερήμου. Κάποτε ο αββάς Μωυσής ρώτησε τον αββά Σιλουανό: «Δύναται άνθρωπος καθ' ημέραν βάλλειν αρχήν;». Και απάντησε ο γέροντας: «Εάν εστιν εργάτης, δύναται και καθ' ώραν βάλλειν αρχήν». Με αυτή την υπέροχη προτροπή, η Γερόντισσα ευχήθηκε: «Να βάζουμε αρχή κάθε ώρα και κάθε στιγμή, για την αδιάκοπη εκζήτηση της χάριτος του Θεού και τη βίωση αυτής της αληθινής ζωής μέσα στο σώμα της Εκκλησίας, αμήν».
Η 6η μέρα των εορταστικών εκδηλώσεων ολοκληρώθηκε με κατανυκτική αγρυπνία στην οποία λειτουργός και ομιλητής ήταν Πανοσιολογιώτατος Ἀρχιμανδρίτης π. Πορφύριος Καλής, Ηγούμενος της Ιεράς Μονής Τιμίου Προδρόμου Λαφυστίου.
Έψαλλαν οι Πρωτοψάλτες κ.κ. Νικόλαος Μασουράκης και Χρήστος Σαράντης.